Dania w 3D i AR w menu: czym są i kiedy pomagają
W menu 3D goście obracają danie palcem i oglądają je ze wszystkich stron. Dzięki rozszerzonej rzeczywistości (AR) aparat telefonu stawia danie na ich własnym stoliku w rzeczywistym rozmiarze. Oto kiedy to pomaga i jak to zrobić, nie spowalniając menu.
Co widzą goście
Danie otwiera się ze zdjęciem, a potem zmienia w model 3D, który można obracać i powiększać. Na telefonie przycisk „Zobacz na stole” otwiera aparat i stawia danie przed gościem. Działa to w przeglądarce telefonu: iPhone’y używają Quick Look od Apple, a telefony z Androidem Scene Viewer od Google, więc nikt nie instaluje aplikacji.
Które dania pokazać w 3D
Nie każde danie musi być w 3D. Zacznij od pięciu do dziesięciu: najlepiej sprzedających się, popisowych i tych, o które goście pytają, takich jak nieznana lokalna kuchnia, duże porcje i efektowne desery.
Liczy się prawdziwy rozmiar
Model jest przydatny tylko wtedy, gdy ma właściwy rozmiar: półmisek do dzielenia nie powinien wyglądać jak dodatek. Seghan mierzy talerz, a przycisk „Rozmiar” pokazuje jego wymiary w centymetrach obok puszki napoju dla porównania.
Jak powstają modele
Model powstaje ze zdjęć dania dzięki funkcji „3D ze zdjęć” w Seghan albo jest przesyłany, jeśli już go masz (plik GLB). Zanim cokolwiek powstanie, widzisz, co zostanie zamienione w 3D, żeby serwetka czy szklanka nie trafiły do modelu.
- Cały talerz na każdym zdjęciu
- Równe światło, gładki stół, bez rąk w kadrze
- Kilka ujęć, z boku i z góry
Niech menu pozostanie szybkie
Modele 3D są większe od zdjęć, więc dobre menu wczytuje je dopiero wtedy, gdy gość otwiera danie. Samo menu otwiera się tak szybko jak menu ze zdjęciami, nawet przez internet mobilny.
Sprawdzaj, czy goście z tego korzystają
Statystyki pokazują, ilu gości otworzyło danie, obróciło je w 3D, obejrzało w AR, a potem je zamówiło. Jeśli widok 3D dania prowadzi do zamówień, dodawaj kolejne; jeśli nie, lepsze zdjęcie może dać więcej.